Kucukken mutluyduk

Kucuklugum ne kadar guzeldi.
Sansli cocuklardandim koyde buyuyen.Dogal oyuncaklarimiz,arkadaslarimizla oynadigimiz oyunlarimiz vardi.Dogal oyuncak ne mi? Koyde yol kenarlarinda yagmur yagdiginda bahceleri su basmasin diye hendekler vardi (simdi yok ve her yagmurda bahceler su altinda ,denize yakin oldugu icin koyumuz yetistirilen urunler telef oluyor malesef)ve bu hendeklerin biraz buyugune cokek derdik. Bizim evcilik alanimiz sokagin kosesindeydi bizim yazlari kucuk oyun bahcemiz olan kisin suyla dolan cokegimiz.Orada camurdan bebekler, tabaklar yapar evcilik oynardik. Dun gibi aklimda camurdan bebeklerin kafasina yuvarlak sekil verisim kollar bacaklar yapisim.Cin ali gibi olurdu bebeklerimiz ama mutluyduk. Oyunlarimiz vardi bizim. Yakan top,birdirbir,bestas,kipi( oyna-
mayi en cok sevdigim yere 1-1-1-3-1-3 kare kutucuklar olarak cizilen yassi bir tasi bu karelerden tek tek cizgide kalmayacak sekilde tek ayak ustunde gecirdigimiz bir oyun) gibi bir cok oyunumuz vardi.Mutluyduk.Simdiki cocuklar gibi son model tablet,bilgisayar,telefon oyunlarimiz yoktu cesit cesit oyuncaklarimiz yoktu ama biz yinede mutluyduk.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir